Dromenland

Ik begrijp de verwarring. Iedereen is er al eens geweest. En niemand kan er zo maar naar toe. Niemand gelooft er in. En iedereen droomt ervan dat het echt is. Dromenland.
Ondanks al die tegenstrijdigheden, vraag ik je mee op reis te gaan. Natuurlijk, je zult je misschien afvragen, waarom jij nu bent uitgekozen? En waarom zou jij nu mee op reis gaan met mij? Het antwoord is simpel. Ik heb je nodig. Zonder jou kan ik niet over Dromenland vertellen. Want als ik alleen maar naar mezelf luister, kan ik mezelf nooit vinden. Want wat ik dan vind, ben ik niet. Dus vraag ik je mee op reis te gaan. Op reis naar Dromenland.
Het aardige van Dromenland is, dat je er altijd kunt komen, ongeacht waar je bent. Het angstige ervan is, dat ik me steeds maar afvraag, of er een moment is, dat ik er niet ben.
Als je op reis gaat, tref je voorbereidingen. Wie houdt er nu van verrassingen? Angstig als ik ben, moet alles immers zo goed mogelijk onder controle blijven. Ondanks mijn goede voorbereidingen ervaar ik echter steeds weer, dat ik bij toeval in een situatie verzeild raak. Ik ben dan de kluts kwijt. Maar soms gebeurt het ook, dat ik ervaar dat ik wel degelijk op het juiste moment op de juiste plaats ben. Dan zeg ik tot mezelf: wat een geluk dat ik hier nu ben! Of: mijn geluk kan niet op!
Als ik zo nu en dan eens geluk ervaar, dan hoop ik steeds dat het geen droom is. Hoewel, misschien maakt het niet uit of je het droomt of niet. Misschien komen blije dromen toch uit. Misschien niet omdat het dromen zijn, maar omdat ze gelukkig zijn?
Waarom ervaar ik slechts een enkele keer dat ik op het juiste moment op de juiste plaats ben. Waarom ervaar ik dat als gelukkig. Wat is echt, wat is een droom?
Als God nu eens een gokker was? Als gokker neemt hij natuurlijk risico. Als gokker waagt hij het erop, dat de uitkomst goed zal zijn (als we ten minste een goede god voor ogen hebben). Maar hij accepteert dan ook, dat zijn creatie niet voorspelbaar is. Dat de uitkomst afhangt van faktoren buiten zijn macht. Bijvoorbeeld, dat de uitkomst afhankelijk zou kunnen zijn van wat ik ervan vind? Of dat ik soms gelukkig ben, en soms niet?
Als God nu eens een goochelaar was? Als goochelaar steekt hij dan zijn hand in zijn hoed, en voilą, daar ben ik. Hij weet dan precies wat er gebeurt. Als geroutineerde magiër schept hij dan de perceptie dat het is zoals het eruit ziet. Maar zien wij dat dan ook? Of dromen we het dan?
Kans speelt alleen een rol in chaos. Zolang we chaos ervaren, ervaren we ook een kansspel. Kans op goed, kans op fout. Maar in een schepping speelt kans geen rol. Er is orde. Als er orde is, is alles helder; het staat dus helder voor de geest.
Geen wonder dan, dat ik van geluk spreek als ik ervaar op het juiste moment op de juiste plaats te zijn. Sterker nog, alleen als ik dat inzie, kan ik gelukkig zijn. Zo lang ik dat niet zie, ervaar ik steeds weer dat ik alleen "per ongeluk" op een bepaalde plaats op een bepaald moment ben. En waarom brengt dat mij dan uit balans? In zo'n onevenwichtig moment, kan ik dan niet simpel vragen: is er ook een andere manier om hiernaar te kijken?
En als we het anders zien, zeggen we: het opent je de ogen. Als ik dan ontwaak, terugkeer uit Dromenland, besef ik hoe "gelukkig" het is, dat je meeging op reis. Nu immers kan ik zien wie je werkelijk bent. En ook nu zie ik, wie ik nu eigenlijk ben. Want wat ik in jou zie, zie ik mezelf.

Curaçao, Mei 1997.


[Top of page]